Bugün 14 Şubat.
Takvim yaprakları bir kez daha “Sevgililer Günü”nü gösteriyor. Çiçekçilerde yoğunluk, vitrinlerde kırmızı kalpler, sosyal medyada romantik mesajlar…
Peki sevgi gerçekten bir güne sığar mı?
Sevgi; alınan hediyenin fiyatında değil, verilen emeğin sürekliliğinde saklıdır. Bir ilişkinin değeri; özel günlerde paylaşılan fotoğraflarla değil, zor günlerde gösterilen sabırla ölçülür. Çünkü gerçek sevgi gösterişli değil, derindir. Gürültülü değil, güvenlidir.
Birlikte susabilmektir sevgi.
Kırıldığında konuşabilmektir.
Yorulduğunda omuz olabilmektir.
Hayat her zaman romantik değildir. Bazen geçim sıkıntısıdır, bazen sağlık sorunudur, bazen de sadece yorgunluktur. İşte tam da o anlarda belli olur sevginin gerçekliği. Gitmemekle… Vazgeçmemekle… “Ben buradayım” diyebilmekle.
Bugün bir çiçek almak elbette güzel. Güzel bir söz söylemek kıymetli. Ama asıl mesele, 15 Şubat’ta da aynı özeni gösterebilmekte. 1 Mart’ta da… 10 Ekim’de de… Yıllar geçse de…
Sevgi; bir gün hatırlanan değil,
Her gün emek verilen bir değerdir.
Ve belki de asıl soru şu:
Bir gün için mi seviyoruz,
Yoksa bir ömür boyu sevecek cesarete sahip miyiz?
Çünkü ömürlük sevgi;
Kutlamayla değil,
Kararlılıkla başlar.
Gönül Notu
Sevgi; bir elin diğerini tutması değil yalnızca,
O eli yıllar geçse de bırakmamaya niyet etmektir.
Kalbinizde sevgi varsa, onu ertelemeyin.
Çünkü gerçek sevgi, takvimde değil; yürekte yaşar.
Recebiye Çatak Sezer
